Kırlangıç Ve Kadın Şiiri - Savaş Altunbaş

Güz çöktü kadının solgun yüzüne,
Bulutlar döküldü nemli gözüne.
Bir kırlangıç geldi, kondu dizine,
Baktılar öylece, sustu gökyüzü.
Kadın yalnızdı, evi bir zindan,
Kırlangıç yaralı, geçmiş sezondan.
Bir sevda yeşerdi fani zamandan,
Lakin ayrılıktı aşkın ilk sözü.
"Gitme" dedi kadın, "üşürsün orda,"
Kırlangıç ağladı, kaldı bir zorda.
Göç vakti kapıda, yüreği korda,
Kader ayırmıştı çoktan
Kanatlandı kuş, rüzgâra karşı,
Kadının feryadı inletti arşı.
Pervazda bir tüy, sokağın marşı,
Geriye yalnızca gölgesi kaldı.
Ne kırlangıç döndü uzak yollardan,
Ne kadın vazgeçti soğuk camlardan.
Bir hüzün masalı kaldı onlardan,
Aşk kapkara bir kış, bitti zamandan