Bir keşiş kızıdır gönlümü alan,
Aşkının koruyla sinemi delen.
Cihanı dolaştım ardı sıra ben,
Ağlatır kalbimi o zalim Aslı.
Sazımı kuşandım düştüm yollara,
Dertli feryat ettim esen yellere.
İsfahan’dan Halep’teki ellere,
Sürükler peşinden o zalim Aslı.
Düğmeler çözülmez efsunlu bağdır,
Aşığın yandığı koskoca dağdır.
Sönmeyen o ateş içimde çığdır,
Kül etti ömrümü o zalim Aslı.
Kerem der ki yandım bittim ahımdan,
Vazgeçmem bilesin kara bahtımdan.
Bir kıvılcım düştü aşk dergahından,
Yaktı her yanımı o zalim Aslı.
Kayıt Tarihi : 28.07.2026 09:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!