Kırılıyor İnsan Şiiri - Nalan Uzer

KIRILIYOR İNSAN

Sevgisini kaybetmiş bir dünyada
Çırpınıyor insan

Ne sarılacak bir kol
Ne uzanacak bir el
Ne güler yüz, ne tatlı bir söz

Sevgiye hasret
Konuşmaya hasret
Anlaşılmaya hasret
Un ufak olmuş kırılıyor insan..

Yığılıp kalıyor
Ölümden başka kucak açan yok
En yakın da o, en uzak da..

Anlat, çalış anlatmaya
Dinleyen yok
Dinleseler de anlayan yok
Böyle bir dünyanın içinde tükeniyor insan

Nereye baksan yalnızlık
Nereye baksan bencillik
Sahipsiz yavru kedi gibi
Isınacak bir yer
Sığınacak bir liman ararken
Göçüp gidiyor insan

İşte o zaman
Tüm gözyaşları yalan..

Nalan Uzer

16.Agustos.2026