Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Doğdum, büyüdüm, yaşlanıyorum..Bundan sonrası açık parantez, bakalım ne zaman kapanacak..Ömür denen şeye icabet ediyoruz, bizi kovana kadar da, etmeye devam edeceğiz..
Dilerim, yaşayacaklarımız, yaşadıklarımızı hiç aratmaz...
