El kırık kalp kırık
Kalem kırık gönül hayli bir kırık
Yüküm ağır yollar uzun
Ömrüm sanki yarım kalmış bir ışık.
Ne dost kaldı yanımda ne sırdaşım
İçimde dinmeyen bir gözyaşım
Gülüşlerim eskilerde kaldı
Hüzün oldu en yakın yoldaşım.
Kalem tuttum kağıt sustu
Dertler gelip yüreğime yuva kurdu
Bir zamanlar bahar açan gönlümde
Şimdi yalnız ayrılık rüzgârı vurdu.
El kırık emeklerim yorgundur
Kalp kırık sevdam hala korundur
Kimselere anlatmadım derdimi
Sessizliğim en derin yorumdur.
Yıkılmadım onca derde rağmen
Geçtim ateşlerden, kardan, zemheriden
Bir umut saklıyorum içimde hala
Belki bir gün döner bahar yeniden.
Kalem kırık olsa da yazacağım
Yaralarımı satırlara dizeceğim
Kırılan ne varsa kaldı içimde
Ben bu ömrü özlemlerle gezeceğim...
Hüseyin YANMAZ
28.06.2026
Kayıt Tarihi : 30.06.2026 11:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!