KIRIK MEVSİMLER
Umut düştü yorgun dala,
Sessiz kaldık rüzgârlarla.
Ömrü böldü suskun sızı,
İçimizde sustu bahar.
Yağmur değdi solgun güle,
Akşam indi ıssız yola.
Bir selâm gelmeyince,
Rüzgâr aldı sesimizi.
Bir hayale ömür verdik,
Gözümüzde bahar bildik.
Meğer nasip beklemekmiş,
Akşam çöktü gözlerimize.
Ey gönlüm, sus bu akşam,
Söz de susar kimi zaman.
Sevda, sessiz bir iz olur,
Gece sustu adımıza.
YÜCEL ÖZKÜ
29 Temmuz 2026/20:12
Kayıt Tarihi : 1.09.2026 20:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!