KIRIK DALIN AĞIDI
Bu çağın yüküyle kirlettiler anlamı,
Kelamın tadı kaçtı, yürekler suskun,
İnanç dediğin bir avuç toz,
Savrulur durur, rüzgârın koynunda.
Önemi yok artık,
Ne dünün izine eğilmek,
Ne yarına umut ekmek,
Hepsi yorgun bir düş gibi dağılır.
Rüzgâr esti, dal kırıldı,
Bir ah bile düşmedi toprağa,
Sessizliğin en derin yerinde
Unutuldu gidenin hatırası.
Oysa bir vakit kökler derindi,
Göğe uzanırdı dualar gibi,
Şimdi içimde kalan ne varsa
Kırık bir dalın gölgesinde sızlar.
Sorma hâlimi, söyleyemem,
Dil varmaz bazı acılara,
Çünkü kimi kırılışlar vardır
İnsan, kendinden bile saklar.
Yücel ÖZKÜ
25 Nisan 2026/18:50
Kayıt Tarihi : 25.04.2026 18:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!