Kırgınlık değil Şiiri - Dağlar Özügüç

Ben katı bir yüreğin eşiğinde
Yıllarca kabul bekleyen acemi bir sabırdım
En kasvetli ve uzun geceler bile
Bir tek inatçı sabırala direndim
Belki bu sözler bir zamanlar bir çift göze varmak için söylenseydi
Özlemin yürekte demlenişi erken olurdu
Güven duygusu samimi iklimde yeşerseydi
Özünü önceleyen letafetli duygular aşkı korurdu
Ve şimdi insan, en çok da vefasızlığa üzülüyor
Çünkü hakikat, bir günlük değildir
Derin bir susuşun içinde büyür
Şimdi artık anlıyorum
Ne o göz kaldı, ne o bekleyiş
Ama içimde büyüyen o seste
Hâlâ aynı hakikat aynı serzeniş
Şimdi en çok susarak söylüyorum
Adını değil, bıraktığın boşluğu taşıyorum
Bu bir kırgınlık değil
Yarım kalmış bir hakikatin
Yükü diye düşünüyorum