Kömür yatakları üstündeki vaktin,
Durur kursağım üstünde pençeleri
.
Yağmur yağar gecelerine çöllerin,
Islatır üstümdeki tek parça şeyi.
Karanlıktan,
Işık saçan meşaleler,
Yağıyor karanlık karanfil dünyalarıma.
Sebepsiz,
Nedensiz bu ağlamalar;
Rengarenk güvercinler gözetler beni,
Islak tahtaların güverteleri.
Amansız sözler kuluçkaları,
Umut limanlarında insansız sahilleri.
Alabora olmuş gibi bir teknedeki,
Göklerin beyazlığına karanlık çöktüğünde,
Gözler kararır, insanlık hastalanır.
Zehir siner insanların kalplerine,
Nice masum kalpler kırılır.
Giden gelmiyor işte.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!