Karanlıktan,
Işık saçan meşaleler,
Yağıyor karanlık karanfil dünyalarıma.
Sebepsiz,
Nedensiz bu ağlamalar;
Mütemadi yürüyüş insanlarına.
Şarkılar,
Çalıyor işte bu yerde.
Gecenin sonundaki güneşin doğuşuna.
Hayat birkaç çemberden ibaret.
Sirklerdeki akrobatlara.
Akşamların bana getirdiği,
Gözlerimin altındaki siyah halkalar;
Şiirin akrobatları olduğu.
Kanatları gümüş martıların bağırışları,
Rahatsızlık verir,
Gecenin insanlarına.
Halkalar,
Ve üstündeki siyah şiir akrobatları:
Akşam, yine akşam, yine akşam.
Bir gün de şu göklerdeki martılardan olsam.
Kayıt Tarihi : 28.06.2026 06:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!