Kırgınlık Şiiri - Atsushi Kashimura

Göklerin beyazlığına karanlık çöktüğünde,

Gözler kararır, insanlık hastalanır.

Zehir siner insanların kalplerine,

Nice masum kalpler kırılır.

Giden gelmiyor işte.



Merhamet sökülür insanlardan burada,

Kuru dallar gibi merhametlerine,

Yüz asar mahkum beldenin insanları.


Göklerin beyazlığına karanlık çöktüğünde,

Gözler kararır, insanlık kendini kaybeder,

Bu sirkin sahte süslemeleri söküldüğünde,

Akrobatlar kurtaramaz bu rezaleti.


Ne demekti kalp kırmak, ayrılmak:
Unutulan tekrar geri öğrenilmez,

Bir kez giden artık geri gelmez.