Kır Papatyası Şiiri - Çağdaş Ca

🌼KIR PAPATYASI🌼
Sığdıramıyorum seni hiçbir cümleye,
Hangi harflere baksam adın yazıyor..
Adını haykırmak istiyorum kelimeler boyun büküyor karşında,
Öyle bir yerdesin ki bende;
Can desem eksik, nefesim desem yetersiz kalıyor...
🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼
Sen Kalabalıklar içinde bulduğum huzurum
Sen Yaralarıma şifa olanım...
Sen En güzel mevsimim
Sen en güzel baharım
Sen En aydınlık sabahım....
🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼
Güneş güne veda etse bile sözlerin yetiyor ısıtmaya ayazda kalan yüreğimi
Seninle buldum kaybolan benliğimi
Yazılan her satır, söylenen her söz sanadır
Varlığınla tamamlanır yarım kalan duygularım ,aşkına vuslat olanım...
🌼🌼🌼🌼🌼🌼
​Bir gece yarısı, hüzün çöktü odama
Kulaklarımda sesin Yüreğimde sevgin
Gülüşün takılıp kalmış gözlerimin derinliklerine
Ne zaman gözlerimi kapatsam
Sol yanımda bir fırtına kopuyor; adı özlem. Soyadı sen
🌼🌼🌼🌼🌼🌼
Mürekkebim den yine adın damlıyor kağıda,
Yorgun düşmüş olsa da kalemim
Satırları senin ile anlam buluyor...
​Öyle işledin ki yüreğime
Senden önce ben, hiç sevmemişimki..
🌼🌼🌼🌼🌼🌼
Nefesimde adın, kalbimde aşkın var,
Dünya seninle duruyor, varlığınla anlam buluyor.
Karanlık çöksede şehre, dünyamı aydınlatıyor
Gönlümün en kuytu köşesinde, sen varken....
Bin ömür geçse de, bitmez bendeki bu bahar...
🌼🌼🌼🌼🌼🌼
Aynı toprağın iki farklı çiçeğiyiz ...
Köklerimiz derinde, birbirine sarılmış.
Sen rüzgarda boynu bükük kır papatyası
Ben rüzgarına siper olan yaprak misali...
Savrulup düşsek bile dalından sevgimiz bir, sevdamız bir ....
🌼🌼🌼🌼🌼🌼
​Bir aynanın yüzü gibi
Sen bakınca beni, ben bakınca seni görüyorum...
Ben denizlerde yolunu kaybetmiş bir gemi
Sen ise o geminin sığınacağı sıcak bir liman...
🌼🌼🌼🌼🌼🌼
​Yani sen....
Toprağın suya, gecenin yıldıza gündüzün güneşe olan bağlılığı gibi...
Sustuğumda içimdeki sözüm
Ağladığında gözünden süzülen yaşım.
İki bedende atan tek bir kalp gibi
sen, ve ben gibi...
Sonsuza dek,biz gibi.........