Kimsesiz Şiirler Şiirleri - Şair Kimsesi ...

Kimsesiz Şiirler

Hassastır şiirler, çabuk kırılırlar.
Fedakardır şiirler, bütün yükü sırtlarında taşırlar.
Kimseye yük olmadan.
Naiftir şiirler, kırmazlar kimseyi, kırılsalar bile.
Üzgündür şiirler, her bir hikayede, ayrı ayrı, yara alırlar.
Hoş birer sohbettir şiirler, gerçek şairlerin, anlamlı mısralarında.

Devamını Oku
Kimsesiz Şiirler

Hayallerim uçurtmada asılı kaldı,
Tek umudum topacıma takıldı kaldı.
Bir gece yarısı yolum ölüme vardı,
Bekleme sen, beklemben gelemem anne.

Şu üç günlük ömrüme ben etmedim minnet,

Devamını Oku
Kimsesiz Şiirler

Gökyüzüne yazdım kaderimi;
yıldızlar sonsuz yoldaşım ve şahidim.

Güneş doğar erkenden
ve bakar yeryüzüne tepeden.
Ay gündüze küskündür, sitem eder inceden;

Devamını Oku
Kimsesiz Şiirler

Yeryüzüne iblisle savaşmak için geldim.
Lâkin şeytanlaşmış pek çok varlık vardı ki...
İblis’i unuttum.
Onlarla müzâkere ettim, anlattım; kimiyle de ittifâk ettim.
Fakat hiçbirine itimâd etmedim.
Çünkü her dem yalan ve hile feyz aldı her köşede.

Devamını Oku
Kimsesiz Şiirler

Yükün alıp, gitme vaktidir, bu şehirden, bu ülken, bu diyardan.
Gitme vaktidir, herşeyi bırakıp.
Sadece, anılarını yanına alarak.
Biliyorum kızacaksın, belkide haklısın.
Ama yinede, gitme vaktidir.
Korkmuyorum, sadece biraz yorgunum.

Devamını Oku
Kimsesiz Şiirler

Ekmeği sevmiyorum.
Mesela, adam ekmeyi.
Mesela, kirli bi yüreğe sevgi ekmeyi.
Adaletsizce paylaşılan ekmeği.
Yemeyi sevmiyorum.
Mesela, aç bir tabak bulamazken, üç tabak yemeyi.

Devamını Oku
Kimsesiz Şiirler

Marmara'dan, güneydoğu'ya.
Asya'dan, Ortadoğu'ya.
Yedi iklim, dört kıtaya.
Uzun bir yoldur nessa.
Antep'te, zeugmadır. Ankara'da, Estergon kalesi.
İstanbul'da, kız kulesi.

Devamını Oku
Kimsesiz Şiirler

Belki de yitip gidecektim, o an.
Sen verilmiş sadaka de.
Ben şansıma kederleneyim.
Hiç yaşanmaması gereken bu gezegende,
Ne için çabalıyorum?
Neyin mücadelesini veriyorum?

Devamını Oku
Kimsesiz Şiirler

Mutlak bir ölümün, muallak yolcusuyum.
Anlam yüklemem, anlamsız gidişlere.
Vaatler vermem, nişanlıyım ecele.
Tecelli ederse adalet, kırarsın kalemimi.
Bana en büyük ceza, son bir bakış.
Ve senin arkana bakmadan, gidişin.

Devamını Oku
Kimsesiz Şiirler

Biliyorum, sende yorgunsun.
Kah, yalnızlıktan, kah, kalabalıktan.
Bazen, rüzgarın saçlarını okşamasıyla uyanırdın.
Arasıra, seviyor sevmiyor masallarıyla uyurdun.
Sen, yeryüzündeki güneşsin,sevmeyenin yoktur.
O kadar, masum ve güzelsin ki, tanıyanın çoktur.

Devamını Oku