Kime Denk Geldiğindir Şiiri - Mustafa Alp

neydi huzur?
bir bardak çayın dumanına mı sığardı gerçekten, yoksa biz mi büyüttük onu,
ulaşamayınca kader diye sustuk?

çay dedim de.
insan en çok, tuttuğu yerden belli olur derler ya ben en çok bıraktığın yerden anladım seni.

mutluluk dediğin öyle büyük laflar sevmez.
ne plan ister, ne sözleşme.
gelir, yanına sessizce oturur ve buradayım der.

ama biz.
hep zor olanı seçeriz.
sevdiğimizi söylemeyiz, ama özleriz.
gitme demeyiz,
ama içimizden bin kere tutarız kolundan.

insan tuhaf.
kalbiyle bağırır, diliyle susar.
huzur dediğin şey birinin yanında kendin olabilmektir.
eksik cümlelerle, yarım bakışlarla,
hatta susarak bile anlaşılmak.

öyle herkesle olmaz.
bazılarıyla konuşursun,
bazılarıyla sadece var olursun.

bir bardak çayın dumanı gibi dedin ya ,doğru.
ne tutulur, ne saklanır.
ama dokunduğu yeri ısıtır.

bazı insanlar da öyledir.
gelir, hiçbir şey yapmaz, ama iyi gelir.

sonra gider.

çay soğur, masa aynı kalır, sen de.
ama bir şey eksilir işte.

adını koyamazsın.

huzur dediğin, gitmeyen değil belki de.
gittikten sonra bile içinde kalandır.

ve mutluluk.

bir bardak çaya sığmaz belki,
ama bazen tek bir yudumla başlar.

gerisi mi?

herkese nasip olmaz.
çünkü mesele huzur değil.
kime denk geldiğindir.

✍️