ben uzun yollar ve yıllar boyunca
ömürler, saatler, kilometrelerce
ilk tanıdığım insandan, son insana
öyle bir hikaye ki yolun sonu; hep sana
bir kere daha baksan ben varım orada
aynanın arkasında, şiirler yazdım o duvara
o aynayı kırsan, belirir şiirden bir ayna daha
şiirler, şarkılar, destanların yolu; hep sana
çok defa dedim, bu defa tamam! elveda dünya
seni göremedin, döndüm... mahşer kapısında
ben öyle kaldım beş yaşında, altı yaşında
çocukluğumun bile gittiği yol; hep sana
nasıl tanırmış insan insanı ilk bakışta
o gün serildim, düştüm yoluna ama
yol; yol değil... kader; savurdu oraya buraya
bir gün dinlemedim deliliğim tutu
o deliliğin adresi tarifi; hep sana, hep bana
Alper Tunga 3
Kayıt Tarihi : 23.06.2026 11:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!