Kerim Kolcu Şiirleri - Şair Kerim Kolcu

Hüzün yüklü bulutlar gibiyim,
Hüznü oradan oraya taşıyan,
Sense benim peşine takılıp,
Sürüklendiğim MEVSİMLERİM...

Ben sustum İstanbul.!
Sen söyle ona geçmesin boğazından geçen gemilerin gibi, aklımın ucundan...

Bizimde İşgüzarlığımız İşte, Kalkmışısız Bizi Sevmemiş İnsana Şiir Yazıyoruz...
#KerimKolcu

Sen şiirlerimin bin alemi,
Bense bin aleminde kaybolan bir ademi...

Belkide kalemim sevmiştir onu,
Zira kırılmışlığına ve tükenmişliğine çok şahit olmuşluğum var...

Kırılacak yüzlerce kemiğim varken,
Yumruk kadar kalp’den ne istedin..?

Aşk Azizim Aşk Akla Zarar,
Ama Kalbe Kanat Takar..!!

Karla karışık yağan yağmurun, gözlerimden akan yaşlara karışmasını farketmeyecen olman yeterdi aslında.
Uykusuz bırakmak için geceler boyu...

Ben papatyanın yalancısıyım,
Seviyorum dedi inandım..”

Kurumuş toprağa, ağaçlara, bitkilere can veren yağmur,
Belkide içimize işleyip kıyıda köşede unutulmuş sözleri yeşerten bir rahmettir kim bilir.?