Bu sokağın ortasında bir dut vardı,
gölgesi tapudan büyüktü.
Çocuklar mor diliyle eve dönerdi.
Anneler kızarır,
leke çıkmazdı.
Bu sokağın ortasında bir dut vardı.
Müteahhit geldi; ağacı değil,
“emsal kaybını” gördü.
Testere ilk dalı alınca
mahallede bir yaz eksildi.
Gölgesi tapudan büyüktü.
Şimdi yerinde on iki katlı
DUT RESIDENCE yükseliyor.
Girişte plastik bir ağaç,
duvarda yeşil yaşam ilanı.
Bu sokağın ortasında bir dut vardı.
Bir nine her sabah balkona çıkıp
olmayan dala kuş yemi bırakıyor.
Gölgesi hâlâ
tapudan büyük.
Kayıt Tarihi : 27.08.2026 12:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!