Kendime Olan İnancım Şiiri - Duygusuz Şair

Siz sanıyorsunuz ki bunca çaba, bunca sabır sizin içindir,
Sanıyorsunuz ki katlandığım bu vefasızlıklar size olan sevgimdendir.
Oysa ben en başından beri kendime olan inancımı korudum bu hayatta,
Kendime olan saygımı, adamlığımı kaybetmemek için sustum...
Yoksa ben de çok iyi biliyorum şu fani dünyada,
Hiç kimseden bir medet umulmayacağını, kimsenin bunlara değmeyeceğini...

Benim kavgam sizinle değil, benim kavgam kendi içimdeki doğrularla,
Sırf siz ucuzsunuz diye ben de çizgimi bozacak değildim.
Elimden gelenin en iyisini yaptıysam, dürüstçe adımladıysam bu yolu,
Bu benim kendi karakterimin, kendi duruşumun gereğidir.
Değdiğinizden ya da hak ettiğinizden değil asla,
İnsan kendi özüne ihanet etmesin diye gösterdim bu çabayı...

Zamanında değer verdiklerim sanıyor ki hâlâ onların peşindeyim,
Suskunluğumu bile bir kabulleniş, bir çaresizlik sanıyorlar.
Oysa ben sadece kendi imtihanımı verip kenara çekildim,
Kimin ne olduğunu, ne kadar ettiğini gayet net gördüm.
Hak etmediğiniz o kadar çok duygu harcadım ki sizler için,
Geriye dönüp baktığımda bir tek o boşa giden emeğe acıyorum...

Hiç kimse vazgeçilmez değildir bu hayatın ritminde,
Hiç kimse de benim gururumdan, dürüstlüğümden üstün olamaz.
İki güzel söze kanıp da kendimi harcatacak yaşları çoktan geçtim,
Ben kendi ayaklarımın üzerinde durmayı çok pahalıya öğrendim.
Şimdi kime ne kadar değer vereceğimi ben belirlerim,
Çünkü kimsenin hak ettiğinden fazlasını alma lüksü yok bende...

İyi niyetimi saflık sandı bu kendini akıllı sanan insanlar,
Suskunluğumu korkaklık, sabrımı da çaresizlik saydılar.
Oysa bilmiyorlar ki ben istediğim an tek bir cümleyle silerim,
İstediğim an bir daha dönmemek üzere arkamı döner giderim.
Beni tutan tek şey kendi ilkelerimdir bu zamana kadar,
Sizin o sahte ve geçici varlığınız değil...

Artık kimsenin vefasızlığına şaşırmıyorum bu saatten sonra,
Kimin nereden vuracağını, nereden satacağını biliyorum.
Ama ben yine de dürüst kalacağım kendi dünyamda,
Yine de başım dik, anlım açık yürüyeceğim bu yolu.
Siz kendi ucuz hesaplarınız içinde boğulurken,
Ben kendi temiz geçmişimle gurur duyacağım...

Değmezmişsiniz meğer tek bir damla emek vermeye,
Değmezmişsiniz oturup iki kelam dürüstçe konuşmaya.
Siz o sahte ve çıkarcı ilişkilerinizle mutlu olun kendi çapınızda,
Ben yalnızlığımla, kendi doğrularımla yaşamayı tercih ederim.
Çünkü sizin kalabalığınızda dürüstçe kaybolmaktansa,
Kendi yalnızlığımda adam gibi durmak çok daha şereflidir...

Duygusuz Şair olduysam sebebi işte bu acı gerçeklerdir;
Anladım ki bu devirde kimse hak ettiği gibi sevilmiyormuş.
Ben sadece kendime olan o son inancımı tuttum elimde,
Sizi de o değersiz dünyanızla baş başa bıraktım gitti...

***
Şair: Duygusuz Şair
Yazım Tarihi: 2026
Telif Hakkı: © Bu eser ve tüm telif hakları Duygusuz Şair'e aittir. İzin alınmadan ve kaynak gösterilmeden paylaşılamaz, çoğaltılamaz ve kullanılamaz.