Kendime Çekiliyorum Şiiri - Veysi Çiftçi

Başkaları için yaşamayı bırakıyorum!..

Özenle biriktirdiğim dertleri de saldım

Toparladıkça dağıttığım hayatlara uzak

Kendi dünyamın sınırlarına çekiliyorum

Artık kader yalnız oynasın oyunlarını

Çok geç fark ettim kendime mesafemi

Aslında mutlu olma çabası da değil bu...

Sadece herkes hakkettiği kadarını alsın

Kimisine hiçbir şey, kimisine daha da azı

Ödünç alınan bahtsızlığın iade zamanı geldi

Alacağım kendimi istemediğim hayatlardan

Kötülüğe yardım ve yataklık edeceğim yok

Ama iyilik yapmak da pek gelmiyor içimden

Varlığını neredeyse unuttuğum kendime kaçasım var

Bir kenara çekilip yol vereceğim hayatın akışına

Daha en baştan geleceği belli olan sondu bu

Çırpındıkça dolandığım sarmaşıklar geride kalsın

Hangi yangını söndürdüysem, hep yüreğim tutuştu

Başkalarının alevinde nedense hep ben yandım

Sen yer beğen gönlüm, bu kez de senin için olsun

İlle de yanacaksam, benim olsun yandığım ateş!..