Kendi Bil Yeter Şiiri - Yücel Özkü

KENDİ BİL YETER
Kendi bil yeter,
Sözlerin gölgesine sığınma,
Her ses hakikati taşımaz,
Her bakış içini okumaz.

İnsan dediğin yolun yorgunu,
Kimi zaman kendine bile geç kalır,
Ne anlatırsan anlat boşuna,
Anlaşılmayan söz yarım kalır.

Kendi bil yeter,
Başkasının ölçüsünde eksilme,
Bir ömür başkalarının terazisinde
Ağırlaşır insan, fark etmeden.

Sessizliğin dibinde bir ışık vardır,
Kimse görmez, ama yol gösterir,
Kalabalıklar unutur adını,
Sen kendini hatırlarsan yeter.

Çünkü sonunda şu kalır geriye:
Ne kadar bilirsen bil, azdır,
Ama en derin hakikat şudur ki
Kendini bilen, kendinde tamamdır.

Yücel ÖZKÜ
25 Nisan 2026/19:10