Eller yukarı
Açın teslim bayraklarını
Önce kana boyadınız
Su tersine aktı
Zamansız öldürdünüz bebeleri
Açlıktan ölürken insanlar
Nasılda mesut oldu kim bilir
Seni rahat bırakıyorum cümleme
Ve sesi kesildi birden
Beni onsuzluğa mahkum ederken
Bırak dedim tutma ellerimi
Göz bebeklerinde başka bir mutluluk
Duyguların esiri bir garip aşığım ben
İlk değil ki nedeyim
Terkedilmeye alışığım ben
İlk aşkım Asuman'dı
Duydum bir gün evlenmiş
Bana söz verdiğini bir başkasına vermiş
Kalemim utanıyor sana şiir yazmaktan
Her bir ferdine tarih, olur toprağın Gazze
Yaşayanın yoruldu her gün makber kazmaktan
Tek gülün kızıl gonca kanla sulanır Gazze
Kara bulutlarla kaplanmış gökten
Ölüm yağar durur Gazze üstüne
Ne yaşlı ne genç ne çocuk dinler
Zalimin füzesi düşünce yere
Ne zordur sahipsiz kimsesiz olmak
Yine bir ilham sağanağı ufukta
Kalem çıkmış kınından
Kağıtla buluşmak adına
Kısa sürmüş iki sevgilinin ayrılığı
Şimdi vuslat zamanı
O ilk dokunuş için hazır her ikisi de
İstedim bir şiir yazayım sana
Gecenin hüzün saatinde
Kelimeler düğümlendi
Kalemimin ucunda.
Dokundum kağıt tutuştu
Alev alev her yan
O yalan sözlerin, sahte gülüşün,
Beni kandırmaya yetti mi sandın?
Aşkını kalbimde taşırken her gün
Sen onu ucuzca sattın, aldandın.
Menekşe kokulu vatan özlemli
Uzayıp gidiyor bitmiyor yollar
Bir ömür misali ağır ve aksak
Nasipten öteye gitmiyor yollar
Ömürden eksilir yiterim yolda
Alev dökülür gökten
Her yer kızıl kıyamet
Sanma biter bu sancı
Makbere dek sürecek
Hınca hınç yığınlarda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!