Eller yukarı
Açın teslim bayraklarını
Önce kana boyadınız
Su tersine aktı
Zamansız öldürdünüz bebeleri
Açlıktan ölürken insanlar
Felek aldı senden beni
Vermiyor ki artı geri
O güzelim gözlerini
Unutmak ah elde mi ki
Benziyorsun gonca güle
Duyguların esiri bir garip aşığım ben
İlk değil ki nedeyim
Terkedilmeye alışığım ben
İlk aşkım Asuman'dı
Duydum bir gün evlenmiş
Bana söz verdiğini bir başkasına vermiş
Kalemim utanıyor sana şiir yazmaktan
Her bir ferdine tarih, olur toprağın Gazze
Yaşayanın yoruldu her gün makber kazmaktan
Tek gülün kızıl gonca kanla sulanır Gazze
Kara bulutlarla kaplanmış gökten
Ölüm yağar durur Gazze üstüne
Ne yaşlı ne genç ne çocuk dinler
Zalimin füzesi düşünce yere
Ne zordur sahipsiz kimsesiz olmak
Alev dökülür gökten
Her yer kızıl kıyamet
Sanma biter bu sancı
Makbere dek sürecek
Hınca hınç yığınlarda
Yine bir ilham sağanağı ufukta
Kalem çıkmış kınından
Kağıtla buluşmak adına
Kısa sürmüş iki sevgilinin ayrılığı
Şimdi vuslat zamanı
O ilk dokunuş için hazır her ikisi de
İstedim bir şiir yazayım sana
Gecenin hüzün saatinde
Kelimeler düğümlendi
Kalemimin ucunda.
Dokundum kağıt tutuştu
Alev alev her yan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!