Şimdi ben açsam yüreğimi
Sofra niyetine
Birde çay demlesem
Sende gelsen
Olmaz ya
Hani gelsen
Gidiyorsun...
Bir şehrin dumanına karışıyor adın,
Başkasının omzuna bırakıyorsun
Sıcak bir korkunun buğusunu.
Ama ben hâlâ senin yüreğinin
Karanlıkta unuttuğu lambayım—
Seni arıyorum bak sana inat
Hasta kalbim vermez gönlüme rahat
İster gel yoldaş ol edelim seyhat
İstersen toprağa ver beni beni
Yıllardır taşıdım delik kalbimi
Bağlamış beline güllü peştemal
Gam tohumu ekecekmiş sevgili
Ferhatın elinden almış kazmayı
Yüreğimi sökecekmiş sevgili
Yolmuş saç başını dil pare pare
Rayların üzerinde
Soğuk bir rüzgâr gibi
Dağıldı umutlarım
İstasyonsuz gecede
Bir düdük çaldı uzaktan
Yokluğunu çektiğim sabahı her gecenin
Göz altlarımda morluk yüreğimde sen varsın
Bitince şiir olan yazdığım her hecenin
Başında bir yalnızlık son deminde sen varsın
Baharda su yürüyüp filiz veren her gülün
Ölürse bir öğretmen
Yalnızca bir insan gitmez dünyadan,
Bir sınıfın sabah ışığı söner,
Tahtada yarım kalmış bir cümle
Yetim kalır tebeşir
Gözlerin... Kadifekale yamaçlarından
gün batımına bakan bir kızıl gecedir,
Konak Meydanı'nda martılar dönerken
sıcak bir simit gibi düşer içime hasretin.
Kemeraltı’nda sesin var, sabah telaşında,
Yok içecek ayranı
Nasıl yapsın bayramı
Hayal eder kurbanı
Bayram kimin neyine
İşi gücü olan yok
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!