Bir sabah, birde sonra dağ, taş, toprak.
Birikmiş kollarımda inceden, hangi kül.
Kalmışım uzakta yar sevdadan habersiz.
Düğüm düğümdür yollarım senden ırak.
Ne bitmez çileymiş bir başıma yarensiz.
Dinlemez gönül serseri bir de akıldan uzak.
Uyumasın gece, yanında olmasın hiçbir kimse.
Ne söz ne muhabbet bulamasın bir tek kelime.
Donuk kalsın askıda, bakarken odanın tavanına.
İstemem gelmesin, getirmesin gözler gözleri.
Duyulmasın duymasın yaklaşan ayak seslerini.
Bir gelen geçen olmasın kalsın hep boş rüyalarıyla.
Koşarsa bir gün canım.
Terk etmektir kastım.
Bugün o gün olabilir.
Biliyorum dolanır etrafımda.
Uygun adım gezer ölüm.
Yandı tükendi.
Sen de bir gün ölürsün, ey acı unutma.
Yemeden içmeden kesilirsin mutlaka.
Akşamların uzar da uzar gündüzü özlersin.
Takatin kalmaz yürümeye, engel dizlerin.
Durup dururken kendi kendine konuşup ta.
Seni susturdular değil mi kalbim.
Sanki kolun kanadındır kırık.
Dilinden dökülmüyor artık.
Buğulu gözlerinle bakıyorsun.
Sırtın, kalmış kalabalıklarda.
Şimdilerde çok uysalsın.
Al işte yine sonbahar
Yine ömrümün sessizliği.
Yitiyor, kayboluyor silüetlerin.
İçimde kalan bir sessizliği.
Sağa sola değişir rüzgârın yönü.
Ne giyeyim diyen süslünün telaşı.
Uyanmazlar içimdeki sessizliği işitmeyen sağırlar.
Sessiz çığlığım ulaştı yerle gök arasında dolaşır durur.
Dışarı güllük gülistanlık görünür, içimde var bir yağmur.
Bir düştün mü fikrime, anımsamadan başlar bin yağmur.
Yıkık rüyalar ötekileşmiş hayaller olurlar buna sebep.
Can yağıyor can üstüme üstüme, göreceğim yok güneşi.
Her şey bir eylül günü başladı.
O gün koptu tufan.
Karabasanlar halayda kâbusun.
Yeşilliklerde nefes almayı düşlerken.
Ocağımızda incir ve ceviz ağacı.
Yüreğimde tarifliydi günler
Şimdi burada durup dururken düştün aklıma.
Şiirlerim var seninle ilgili bahseder aşkta.
Anlatamıyorum yeterli olmuyor kelimelerim.
İçimde bir çocuk ruhumda kalmış, bir yaşlı.
En baştan kaybetmişim bir senli yılları.
Yanlış gemi, yanlış liman tutturmuşum.
Ve benden alasıca neşeyi, gülümsemeni bırakıp.
Öyle git ağlayan yanlarıma tuttu bak tılsımın.
Yaramaz işine ben senden aldığımı bıraktım geriye.
Konuşmak ister benle ben doğrusunu dinlemeyip.
Seni almamalıydım yanıma en uzak ihtimalle.
Hayatım kemirirken bıraktım ben biliyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!