Razı olmadım böyle paramparça gönlüm aklım biri bir tafta.
Öfkelerin; yiyip bitiren, kurbanı oldum imansız öfkenin.
Fırtınalı denizin bir sağa bir sola neye uğradım bilmedim.
Bütün evren bana taraf, tek çıksam karşısına vız gelir bana.
Suçlamak istemem bir dünya yağıyor.
Mevsim kış değil kar gibi soluksuzca.
Olduğu gibi, bulamadığı gibi dönüyor.
Allak bullak yorgun yenilmiş fütursuzca.
Bilmen kaç zamandır dibine kadar hasret yaşarım.
Umursamazlar sadece kaval çalmaktır tüm dertleri
Ovaları aydınlatan güneş nerededir görmedim.
Ne olursa, ardından açılan ellerim hayatımın tamamı.
Hangi an dokunsam buğday başakları, altın sarısı.
Kelimeler verilen sözler bir bir çürürken her gün.
Değişti olan oldu, olmayan olmayacak şimdi.
Kapalıdır artık kelimeler düş görüyor sanki.
Biri unutmak için, biri ölmek için yaşıyordu.
Karanlıkta ne sözcükler sever lambasız gecelerin.
Tanımak için yanında olmak yetmez karanlığın.
Unutmak nankörce köşede kalan güneşin.
Dağıldı bir bir dün gibi hatırladığım her şey.
Dahada istemiyorum olsun sizin her şey.
Sanki açsam can vermek isteyen biri var,
Önce olmayışlar sonra hayal kırıklıkları.
Kimler kimler var, bırakılmış kızgınlıkları.
Alıp verdiğin nefesi bile beceremeyen.
İhanet ettim ben kendime.
Defalarca kez yere serdim.
Kalabilmek için belki de.
Yerle bir ettim kendimi.
Sakın bunu unutma.
Veda edemedim.
Yorgunsun kaç baharın
Çalındı bugün.
Yitirmişsin varsa neyin
Bahçesinde çiçek açmasın.
Sen serinletecek meltemi.
Kesmiş birileri.
İzin vermedin girmedi gözlerin yüreğimden içeri.
Önce ben sevdim, sense hiç sevmedin beni.
Bana gelen yolları kapattın ardı sıra birer birer.
Sabah akşam duraksamadan bıraktın uçurumlar.
Gecikti ahlar, uykundan uyandıramadım seni.
Kararmıştım bir kez gözünde yok artık çabam.
Bin soru, eksiklik var; benim çocukluğum.
Ne güzelmiş meğerse benim çocukluğum.
Ne kadar kötüsünü yaşadım da.
Rahmet okudum yedi yaşlarıma.
Ölüm gibiymiş, puslu yalan dalavere.
En sevdiğimiz şeyler namussuzun elinde.
Bizim bu halimiz hainden kalma.
Kaç zaman oldu bilmedim.
En çok ta kendimizden, aldığımız öcün.
Merhametsizliğin içinde kaldım.
Kaldım tam ortasında, tükendi çarem.
İçimdeydi aydınlığını yitiren dünyam.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!