Kenan Gezici Şiirleri - Şair Kenan Gezici

Yasaklı düşler olacak bundan sonra.
Hayallerim olacak, sonrasında ütopya.
Aldatıp bir bir yalnızlığımı isteksizce.
Günler aylar kızılca olsa kıyamet.
Donakalır isimler şimdi dudağımda.

Bilemesin sevgili ben seni nasıl sevdim.
Seni yazdım bulutun üzerine, öyle sevdim.
Yağmur yağarken dolaştım seninle.
Birde yağmur yağdı inceden inceye.
Islandım sırılsıklam oldum seninle.
Çıkıp geliyorsun her yağmurda karşıma.

Keskin bir zamana denk geldim.
Bazı an, denk gelir kırık yanıma.
Sonrası olmaz, hep uzun zaman.
Seni serin bir gece sanmıştım.
En karanlık yanına düştüm.
Uykusunda, kalmadım en derin.

Buralar çok zor, sarılmış her yanım.
Çevirir, sıkar, bırakır gitmek isterim.
Burada ömrü kısadır gülerin çiçeklerin.
Ne çaba ne gayret görmez burada taktir.
Duyacak çok şey var kulaklarda mühür.

Rüzgârın elinde saklı tohum.
Estikçe dağıtır ovada dağda.
Değer tohumun ayağı toprağa.
Meyve olur gölge olur her tohum.
Kırk pınardan içer suyun.
Taş yuvarlanır soğuk olur sıcak.

Sıradan ölçütler aramızda defolu.
En ilkel en yabani dürtü kondu.
Açılmaması gerekirken perde.
Kur endeksli bir korkuydu.
Biri kendini sevdi, öteki onu.
Tek buluştukları nokta buydu.

Gezinir gölgelerin ardında saklanan gerçekler.
Manası yoksa bir anlamı, sonra duyulmaz olur.
Vitrinde pazarlananın kıymeti, saatini doldurur.
Yoksa gerekte yoktur, anlaşılmak dilekte kalır.
Gerçek naiftir, canını kırar mı sandın kişinin.
Var oluşu uslu; onaya, kabulle daim muhtaçtır.

Gün ağardı mı bilmiyorum sizin orada.
Benim şehrim Serhat’ta, doğar ona güneş ilkin.
Nede olsa uzaktasın kaldın orda hep.
Nankörü sırtından kürek çeker baharda, kışta.
Şehrim ne yapsın, nankörlük onda.
Vefalı olan çalışır gece gündüz bitiremez ki işin.

Bir şeyler kopuyor ardı arkası kesilmez.
Her şeyi gömmek insani olmayan davranış.
İğne ucuyla kazılıyor hep mezarımız.
Çoğalır ondandır içimizdeki harımız.
Yeniden hep yine yeniden tazelenmiş.
Kapanmamış, denk geliyor bize ıssızlık.

Seni bekliyordum, sitem etmeden yağmur.
Yeni tomurcuklanmış çiçekleri dökme.
Dağılsın diye bulutlara üfler, seslenirim.
Var ya, elin bende yeşerttiği kederim.
Dökülürse çiçekler birikir gam kederim.