Kemal Tekir Şiirleri - Şair Kemal Tekir

Boğuldu yeryüzü fitne fesada
Zalimlerin zulmü dayandı arşa.
Mazlumlara gökten yağıyor bomba
Yangın yeri sanki yanıyor Dünya.

Yanıyor dünya

Ayaklar baş,başlar ayak olunca,
Boğuldu yeryüzü, fitne, fesada.
Zalimlerin zulmü, dayandı arşa,
Cehenneme döndü yanıyor dünya.

Gökten yağmur değil,yağıyor bomba,
Zalimler,barbarlar doymuyor kana.
Kan ağlıyor,yürekler derin yasta,
Durdurun savaşı,

Yanıyorum Hak aşkıyla,
İnanın halkın aşkıyla dostlar,
Sığamıyorum kabıma,
Doldum,taşıyorum dostlar.

Sana dair duygularım
sanma ki geçici heves
Öyle çok sevdim ki seni,
aşkınla alırım nefes.

Yüklendim dertleri ,ben
kederleri,
Çıkmaz sokaklar da
dolanıyorum.

Gönlüller dolu,gam,yasla,
Söz dinlemez firarlar da
Duyan geliyor bu ara,
Kuşatıldık acılarla.

Müşteri garantili yollara,
Köprülere,tünele,metroya,
Hastane,havaalanlarına,
Yandaş müteahhite vakıflara,

Yaradan,Allah'tan sonra,
En çok,seni sevdim yar.
Sen bana Yaradanımın
Lütfusun,ihsanısın yar.

Yaralar beni

Dostun nasihati,eleştirisi,
Yaralamaz asla incitmez beni.
Kibirli gururlu ve mağrurların,
Haddi aşan sözü yaralar beni.