Kemal Tekir Şiirleri - Şair Kemal Tekir

Var mısın ey halkım,destan yazmaya

Var mısın halkım ayağa kalkmaya,
Demokrasimize sahip çıkmaya.
Var mısın yeni kuvvai milliye,
Destanını hep birlikte yazmaya.

Vurgun yiyen halk

Söyle halkım yediğin kaçıncı vurgun,
Ahdine vefasızlardan yoruldun.
Siyasi dönekten,
fırıldaklardan,

Bir haber bile vermeden,
Çekip gittin,niye,neden.
Vurdun beni yüreğimden,
Vurdun sanki ,can evimden.

Nice vurgun yedim,
ben bu hayat ta
Geldim bu günlere,
hep düşe kalka.

Aşığım anlasana,
Vurgunum inan sana.
Sen varsın, gece gündüz,
Hayalimde,rüyamda.

Derdimin dermanı,ilacı sensin,
Gönlümün sultanı,baştacı sensin.
İlk göz ağrım benim,tek sevdiğimsin,
Aşkı yüreğimde hissettirensin.

Aşığım nazlı yar, vurgunum sana,
Ne olursun gülüm,gel benden kaçma.
Aşığım ben tel tel sırma saçına,
Duruşuna,senin ,nazlı edana.

Vurgunum ben sana

Bakma bana öyle yan gözle bakma,
Bir kere alıcı gözle baksana
Yangınım ezelden,vurgunum sana,
Ben senin aşkınla döndüm Mecnun'a.

Gülünce gözlerin parlar,
Bakışların hep manidar.
Gülen yüzünde,gül açar,
Ruhuma,neşeler saçar.

Vurgunum sana vurgunum.

Nazlı yar halim sorarsan,
Peşinde koşup durmaktan,
Yorgunum yar çok yorgunum.
Vurgunum sana vurgunum.