Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Gül dalında bülbül ötse,
Benim gönlüm sana konar.
Ocağında duman tütse,
Benim gönlüm sana konar.

Arı dalda çiçek arar

İki gözüm
Nar çiçeğim
Sensin benim,
Bal peteğim!

BENİM YURDUM

Keşke diyorum keşke,
Dağlarımda gül bitse.
Üzümler salkım saçak,
Dallarda bülbül ötse.

Minareler kalem gibi uzansın,
Ezanlar susmasın benim yurdumda.
Şerefeler mahya ile bezensin,
Ezanlar susmasın benim yurdumda.

Çocukların çiçek dolsun elleri

Güneşin doğduğu yerde
Bekle diyorsun
Bekliyorum ama
Gelmiyorsun?..

Güneşin doğduğu yerde
Bekle diyorsun
Bekliyorum ama
Sen gelmiyorsun?..

Dosta doğru gidecektim,
YOL kırıldı ben kırıldım.
Ona veda edecektim,
KOL kırıldı ben kırıldım.

İşler nasıl soracaktım

Mesleğe başladım daha ilk günden,
Öğretmenim dedim, adımı yazdım.
Her işim hazırdır önceki günden,
Öğretmenim dedim, adımı yazdım.

Her sabah kapıda beklerim sizi

Hiç boşuna bekleme gelen günler geçiyor
Yıldızlı günlerinin gecesi ben olaydım.
Herkes kısmete düşen paylarını seçiyor,
Konuştuğun cümlenin hecesi ben olaydım.

Bulutlar çok kararmış ha yağdı ha yağacak,
Yağmur dindiği zaman ben seni bekliyorum.
Sonra güneş doğacak toprak suya doyacak,
Güneş doğduğu zaman ben seni bekliyorum.