Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Sevda Kalemini kırdım diyorsan,
Gittiğin yerlere beni de götür.
Bunun hesabını sordum diyorsan,
Gittiğin yerlere beni de götür.

Şimşek çakar akıl şaşar
Erken kalkan dağlar aşar
Gamsız insan uzun yaşar,
Senin derdin benim derdim.

Göçmen Kuşlar gelir yakın

Benim yolum Hak’kın yolu
Şu gönlümde sevgi dolu
Temiz olsun sağı solu,
Hakkı söyler benim dilim.

Gökyüzünde uçar kuşlar

İçerimde bitmez sızı,
Kalan var mı benim gibi?
Duvardaki kırık sazı,
Çalan var mı benim gibi?

Gündüzlere gece kattım

Sevda dediğin ne ki,
Burcu burcu kokmazsa!..
Düşman dediğin ne ki,
Arı gibi sokmazsa!..

Güneş dediğin ne ki,

Gül dalında bülbül ötse,
Benim gönlüm sana konar.
Ocağında duman tütse,
Benim gönlüm sana konar.

Arı dalda çiçek arar

İki gözüm
Nar çiçeğim
Sensin benim,
Bal peteğim!

Gözlerimi bağladılar
Ciğerimi dağladılar
Başucumda ağladılar,
Benbendeyim diyemedim!

Ufuklarda batan güneş

Dünya neden böyle döner,
Ben bilirim sen bilmezsin.
Savaşta çok ocak söner,
Ben bilirim sen bilmezsin.

Ben;
Ortasya’da Çaldıran
Anadolu’da Saldıran
Avrupa’yı hep Yıldıran,
KAHRAMAN TÜRK’ÜM!