Kelimelerin Savaşı Şiiri - Güven Tekin

​İçimdeki volkanlar bir bir patlıyor,
Yüreğimde biriken korlar devleşti.
Ruhum bu yangınla her gün katlanıyor,
Sessiz çığlıklarım göğe yerleşti.

​Kalemimi silah, kağıdı kalkan yaptım,
Sözlerimle kurdum ben bu orduyu.
Karanlık yollarda tek hakka taptım,
Siper ettim kendime bu zorluğu.

​Beni sevenler için hep savaşıyorum,
Onların sevdası en büyük gücüm.
Kötü günlere inat, dağlar aşıyorum,
Yarını kurmaktır benim tek öcüm.

​Bakmayın gözlerimin yaşlı olduğuna,
İçimde kopan fırtınanın damlaları onlar.
Teslim olmadım dünyanın boşluğuna,
O yaşlarda gizli koca bir bahar.

​Hayata serzenişim bu suskunluğum,
Dilim lal olsa da kelimem keskin.
Kalemimle biter benim susuzluğum,
Kağıttan kalkanım, her daim sakin.

​Kalkanı kağıt olandan dosta zarar gelmez,
Düşmanı alnının çatından vururum.
Benim sözüm gider, asla geri dönmez,
Kurşun gibi saplanır, dimdik dururum.

​