Kazim Öztürk 2 Şiirleri - Şair Kazim Özt ...

Sorguladın mı hiç, nere diyarın?
Azrail arkanda, pusuda belki,
Elinde mi ölçü, mizan miyarın?
Ölüm lamekânda, pusuda belki!

Elif

Nedir Elif?
İnancında; dimdik olmak,
Hayatında kula kulluk yapmamak,
“Emrolunduğu gibi dosdoğru olmak”,

Özlüyorum!

Ellerim şakaklarımda,
Konya’yı düşünüyorum!
Bundan elli yıl öncesini…
Çok özlüyorum;

Geçti ömrüm ah u vah ile,
Yanarım geçen bunca ahvalime,
Dönüp baktım maziye,
Ne götüreceğiz âtiye?

Bu mudur hayat?

Üzülme!

Boşuna üzülme, bu dünya böyle,
İnsandır, ister ağla, ister söyle.
Haline bakıp da öyle,
Nasılsa, deme; "ezerim şöyle! "

Çamurluktan, Âdemliğe,
Kokuşmuşluktan,
Erdemliğe...
Şirkten bir tekliğe...
Firavunluktan, Musalığa...
Ebucehillikten, Muhammediliğe...

Bak doğaya fikreyle, kudretiyle saran var,
Olanlara şükreyle, hikmetiyle gören var,
Yaratanı zikreyle, şefkatiyle veren var,
Herkesin yüreğinde, dostluk ateşi yanar!

Dokunun cananlara, coşkulara hız gelsin,

İnsan Olur mu?

Bu nasıl vicdan? Bu nasıl fikir?
İnsan olanda olamaz böyle kir!
Suriyeli, Mısırlı, Iraklı...
Hepsinin ırkı, milliyeti, rengi farklı!

Evet ben tarafım;
Dünya kurulduğundan beri,
Allah’tan tarafım,
Peygamberden tarafım,
Kur’an’dan tarafım,
İslâm’dan tarafım,

Her yeni eskir, her yenen tükenir,
Her yaşayan ölür, sonsuzluğa yönelir.
Değişik hepimizin cilvesi,
Kimimiz; fakir, kimimiz zengin,
Yok çoğumuzun kimsesi...
Dünya üç günlük sınav yeri;