Kazim Öztürk 2 Şiirleri - Şair Kazim Özt ...

İsrail kan içiyor, kan döküyor,
Kadın, erkek, çocuk ölüyor!
Dünya sağır, kalpler mühürlü,
Sessiz kalanlar İsrail güdümlü.
Kan üstünde kimse duramaz,
Zulüm baki kalamaz,

Sen de Yanarsın Bir Gün!

İnsanlara ilgisiz kalma,
Bu ateş seni de yakar bir gün!
Akan gözyaşını sahtedir sanma,
Senin de gözyaşın akar bir gün!

Her birimiz ona adayız,
Yaşlılara hürmet edelim.
Yaşlılarımız baş tacı,
Dertlerimizin ilacı,
Yaşlılara hürmet edelim.
Onların varlığı bir bereket,

Temiz bir kaynaktan geliyoruz,
Kaynağı bozarak, kirletme,
Asaleti tahrip etme,
Bozuk biçimde sakın gelme.
Berraklığı bırakıp,
Bulanık hale gelme.

İnsanın üç yoldaşı var;
Mal- mülk, dostlar,
Arkadaşlar ve,
İyi davranışlar....
Mal; bizimle gelmez,
Evden dışarı çıkmaz,

Her şeyin birbirine girdiği,
Bütün umutların bittiği,
Karanlığın çöktüğü,
Kalplerin katılaştığı,
Yerde,
Umuttur üç aylar.

Gözler kızarmış,
Eller morarmış,
Burun akıyor...
Vücut bitiyor!
Herkesin bir derdi var,
Kimi gelip, kimi gidiyor..

Töre diye diye nice canlar heba oldu,
İnanç, din, ahlak, mantık.. feda oldu.
Binlerce insanımız silindi gitti,
Anaya, babaya, hayata veda oldu.
Bitmeli, yok olmalı bunlar,
İnsanlık gelmeli, değilse vicdan sızlar.

Neye Böyleyiz?

Bu kafayla bilmem nere gideriz?
Ne adam olur ne de bedel öderiz!
İş yapmayız ama çok laf ederiz!
Yaratıklar içinde beş beteriz!

Acıma hissimiz, yardım şuurumuz,
Sevgimiz, saygımız, gururumuz,
Kalp sızımız, ruhumuz..
İnsana değerimiz nere gitti?
Nereye gitti o; karşılaşılınca,
Güler yüzle selam vermeler?