Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Kahve köşelerine varsam da desem ki ben,
Bu iş için mi geldin arkadaş dünyaya sen?

Müslümanım kimseye zararım yok diyon da,
Muteber kaynaklardan dinini bir öğrensen!

Sonradan yaratıldığı da ispatlanmışken,
Bunca delile rağmen bu kadar inat neden?

İnsan düşünmek Hakka inanmak için vardır,
Düşündün mü sen de bir, kainat niçin vardır?

Kainat bir şekilde hazırlanmış gibidir,
Bizi gelecek diye tedbir almış gibidir!

Önce kendine bir gel pak et gönlünde kiri,
Ebede böyle gidilmez kakara kikiri!

Dediğimde haklıydım istersen de bana küs,
Kendini tanı sen bir gül bahçesinde kaktüs!

Tecrübem olmayınca kaktüsü gül sanmışım,
Sarılınca anladım bilsen ne çok yanmışım...

Yaylalarında kış var, ovalarındaysa yaz,
Övmek için ne dense bence bu şehire az...

İlk zamanlar buraya neden geldim dedim de,
Zamanla çok alıştım, ben bu şehri sevdim be!

Kahır çekerek rahata erdiğinde insan
Kıymet bilir çok daha keyif alır hayattan.