Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Herkesi insan yerine koymaya gelmiyor,
Çünkü ekseri insanlık da nedir bilmiyor.

İnsanın yetişmediği devir yaşıyoruz,
Hasbelkader yetişenleri de harcıyoruz!

İnsanlık da nasiptir herkese nasip olmaz,
Kalbde hüzün, gözde yaş, yok ise nasip olmaz.

İnsan olacak insan, insan içinde yaşar,
Hem kendi hem de başka insan için de yaşar.

Kuşlardan güzel uçtuk balıktan iyi yüzdük,
Fakat insan olarak ise tam bir öküzdük!..

Huzursuz etme asla huzur bulayım dersen,
Kötülüklere son ver, insan olayım dersen.

Komşum siftah etmedi diyenler çoktan gitti,
Hasılı insanlığın, insanlık devri bitti!..

Yaptıkça alışırsın, salih amelin artar,
Amelinle insanlar insanlığını tartar...

Makamın, paran, pulun insan olmaya yetmez,
Et kemiğe güvenme tartsan beş para etmez!

Bildiğin kadar değil bilmek istediğinle,
Kendini insan olmanın yolunda bulursun.
Zarar vermemek değil zarar verenlere de,
Engel olabilirsen iyi insan olursun...