Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Bu gün zaman oburu canavarları ne çok,
Başta TV, internet düşünmeye bir an yok!

Zamane gençlerinin poposuna göre don,
Kulaklarında kablo, elinde bir telefon...

Tefekkür yok, fikir yok, renk cümbüşü içinde,
Hiç bir şeyden habersiz kör olmak, sağır olmak...
Her şey mucize iken aylak aylak dolaşıp
İşkembeye çalışan merada sığır olmak!..

Zamane insanının gözü döviz kurunda,
Kulağı aşna, fişne, bir eli uçkurunda!

Newsweek bile Bosna'nın işgalini bilmişti,
On sekiz ay önceden görürsünüz(!) demişti...

Müstehcenleşti hayat, artık oldu tek kanat,
Meme başı, popodan ibaret artık sanat!..

Öyle akışı var ki yanımızdan zamanın,
Bakamıyorum bile nesi var asumanın.

Zamanla unutulur, küfr pekişir sandılar,
Yeniden dirilişi can çekişir sandılar!..

Üf be zaman geçmiyor, demekle zaman geçmez!
Sanma ki zaman senin yanından akar gider.
Zamanla geçip giden en kıymetli varlığın!
Terkisine seni de alır, sürükler gider!..

Eskiden tanımadığın insanlar ile bile,
Şimdiyse tanıdığın insanlar ile bile...