Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Mandacı İsmet Paşa dokuz yüz kırk sekizde,
Tek parti, tek yetkili, ikenken ülkemizde,

Sovyetler göz dikmişti, iki arada kaldık,
Marşal adı altında ilk yardımımızı aldık.

Sömürüyü farketti Afrika'lı yenice,
Fakat elde avuçta hiç birşeyi kalmadı!
Bizse farkedemedik hala da sömürüyü,
Nedense bunları hiç bizim akıl almadı!..

Eleğini asmışsın, kalburun çıkmış güle,
Hala ne derdindesin? Kamburun çıkmış, üle!..

Kurtardım da gönlümü bir sürü alayıktan
Alamadım bir tane bambaşka halayıktan

Allah'a kul değilsen, olursun bir halayık,
Çok şeyi kaybedersin insan olmaya layık!

Bu gün kahir insanlık bir cinnet batağında,
Hal böyleyken cennet çok bekleyen yatağında.

Bazıları mülteci gelir hoşuna gitmez,
Çalı bile kendine sığınan kuşu itmez!..

Cahil cehlinden mutlu alim ilminden mutsuz,
Bilmeyenlere teslim çok bilenler umutsuz.

Nice alimler geçim sıkıntısı içinde,
Nice cahiller yat kat takıntısı içinde!

Başka her türlü insana kalpten saygılılar,
İslam deyince müslüman dahil kaygılılar!..