Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Varla yok arasına uyum sağlamış bünye,
Olur mu hiç bu kadar, ye hadi, habire ye!

Kimi peşinde bir avuç altın yığınının,
Kimi evin önünde teneke yığınının…
Bir bakmışsın elinden uçmuş gitmiş hayatın ,
Çevrende toplanmışlar et kemik yığınının!..

Bahçeyi kazmayınca ısırganlar üredi,
Yiğitler göçtü gitti haramiler türedi...

Yıkana bir azar yok, paylama yok, engel yok!
Can feda et kimsenin umurunda değil çok!..

Dün Adleri anlattı bir arkadaş uzunca,
Biz de onu dinledik, birkaç saat boyunca.

Psikiyatriye ne tür katkılar sağlamış?
Freud'a benzer mi? Veya ne farkı varmış?

Dünya her yüzyılda bir yeniden kuruluyor,
Ama kurulmak için yıkılması gerekir.
Tarih iki bin on beş, yıkım çoktan başladı,
Bunu görmek için göze sokmak mı gerekir?

Hayat aslında bir çeşit yıkım sürecidir,
Ebedi bir aleme ulaşım sürecidir.

Yiyemeyeceğiniz bir şeyi sakın, aman,
Derinize sürmeyin hiç bir koruması yok!

Barsaklar iyi kötü elimine eder de,
Sürdüğünüz bir yerin hiç bir koruması yok!..

Düşmanları İslamı yok etmenin derdinde,
Müslüman da birbirini yemenin derdinde!..

Ölüm de ibret vermez oldu artık bu asra,
Ölmekte olanlara kapılar sıra sıra...