Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Özgürüm diyorsun da, her türlü halt yemeye,
Mecbur musun be adam ben insanım demeye?

Vakit tamam denince ötecek zembereğin,
Gel bakalım denecek görülecek gereğin.

Öttür öttür bakalım küfrü öttür borazan,
Elbette bir gün olur oyununu bir bozan.

Dere boyu kavaklar diyordu Barış Manço,
Ve devam ediyordu, oy Bulancak Bulancak,
Türküden bir yerlere getirmek için imiş,
Kendisi de anladı; adiyos derken ancak! ..

Öyle pirhoşlar var ki bu günler ülkemizde,
Ağzını açıp açıp İslam çağ dışı derler!
Bir anlam veremedim, bir fayda mı umarlar?
Çukuruna girerken neden imam isterler! ?

Öyle zaman oldu ki ben fırında aç gördüm,
Nice villa sarayda damlaya muhtaç gördüm.

Öyle zaman olur ki ettiğin az bir gayret,
Esaretten kurtarır sen de edersin hayret.

Bir gün çenem göğsüme düştüğü vakit başım,
Üzülmem, bilirim ki, önden gitti yoldaşım.

Onlar da senin gibi bir şey sahibiydiler,
Onlar da hiç asla ölmeyecek gibiydiler.
Nice nice milyonerler geldi geçti üstünden
Toprak altına hiç girmeyecek gibiydiler! ..

Orası Ankara mı? Duydunuz mu? Bey! Beyim,
Hanginiz farklısınız? Ben kime oy vereyim?