Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

O'nu gösteriyorken, dağ, taş, bütün kainat,
Delilik değil midir, insandaki bu inat?

Ben de dava için su taşıdım güğüm güğüm,
Değdi mi bilmiyorum kurbağa ürküttüğüm?

Cavırların eline kaldığımız açıktı
Yerliler yabancıdan daha insafsız çıktı

Hak park güzelliğine gülü vesile kılar,
İnsan güzelliğine dili vesile kılar.

Elem veya huzurda duyulur şair sesi,
Dilini kaybedenin çıkmaz bile nefesi.

Nerde Muhibbi, Nedim? Nerde Baki, Fuzuli?
Dilsiz "uyak"sız kaldık yaşıyoruz fuzuli...

Otuz iki bekçili hapishane olsa da,
Yine de zaptetmek zor, çıkar birşeyler söyler! ..

Kanatlarımı yoldun, iki gözümü oydun,
Bir de kalkmış uçmuyorsun diye gönül koydun.

Bir tane derdim olsa oh ne güzel olurdu,
Kocakarılar bile çoktan derman bulurdu.

Bir tek görüntü ile insan olmak olaydı,
Her yerde insan bulmak ne kadar da kolaydı!