Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Profesör lakaplı kendini bir şey sanır,
Belki dinleyen olur anır aslanım anır.

Aklımı başıma toplattın ya Rab hamdolsun,
Hazineyi bulmuşum başka benim nem olsun?

Biri Neyzen Tevfik'e elde müsvette tomar,
Bunları okur musun? Diye fikrini sorar.

Evet der, on gün sonra, görüşürler kahvede,
Nasıl der beğendin mi bu romanımı sen de?

Ben gitmesem de hüzün gelip beni buluyor,
Bilmiyorum ki bende, gelip neyi buluyor?

Musa gibi sarayda ben de yatmak isterdim,
Çağdaş firavunlara madik atmak isterdim...

Engellinin yolunu kapatmayın ne olur,
Mümkündür belki bir gün size de lazım olur...

Samimiyet kalmadı, sahtelik oldu hali,
Felsefeye başladık bıraktık ilmihali...

Salada söylediler, kalmış bir kuru adın,
Bir şey fark etti mi hiç, yaşadın, yaşamadın! ?

Kilise yapacaklar da bir türlü olmuyor,
Ayasofya'ya yeten cemaat bulunmuyor.

Bir bakmışız varmışın, bir de bakmışız ki yok,
Önceden var olup da şimdi olmayan ne çok.