Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Rahimde cenin gibi adamların mantığı,
Çıkınca görecekler dünya denen sandığı...

Yol, köprü, hastaneler, borç alıp ödemeler,
Altyapı yapıp ülke kalkınıyor demeler...

Yok tek dünya devleti, yok BOP, yok MOP, bilmem ne,
Hepsi göstermeliktir amaç tek insan yapmak.
Hayvanlığa yaklaştır, kolayca güdülsünler,
Geri kendi gelmektir amaç tek insan yapmak! ..

Karanlıklar içinde alim ay gibi parlar,
Şairler coşku verir bizi alim yaparlar.

Al da varsın okuma, kütüphanende dursun,
Kim bilir bir dün gelir sıkılır da okursun.
Güzel kitaplardan seç, yüzeyel veya derin,
Hiç değilse dostların hayran olsun otursun! ..

Planlıydı çektiler, tere yağından bir kıl,
Manamızı kirletti aklı olmayan akıl...

Bir yaprak kıpırdar mı? Bu aklı nerden aldın?
Sebepsiz bir şey yokken...Aklı yele mi saldın! ?

Bir ömür geldi geçti, seni gafil, bikarar,
Hala ermiyor aklın, insan burda ne arar?

Akil insan hayatı sık dokur, ince eler,
Ahmak olan orada pişmanlığından meler!

Duydum ki birileri ruh çağırıyorlarmış,
Ruhu ne yapacaksın! Akıl çağırın akıl!