Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Ne kadar bıraksan da, çok denmez, işte he der,
Onun için boş yere kendini etme heder...

Hem nefret ettiğimiz işleri yapıyoruz,
Hem de nefret edilen işleri arıyoruz.
Sonra da bu kazandığımız paracıklarla
Gereksiz ıvır zıvır, çar, çaput alıyoruz...

İyi der, konuşurlar da ölü arkasından,
Ağlayan görmedim pek başka akrabasından!

Kalemler konuşmazsa silahlar nefret kusar,
Nerde kitap konuşur orda silahlar susar...

Aynı duruyorlar bak mor sümbüllü dağlarım,
Fakat nereye gitmiş bol üzümlü bağlarım! ..

Sahtekarlıktan başka geliri olmayan var,
Kalmamış üzerinde ne haya ne edep, ar

Aramadan, sormadan, yaşıyoruz kabala,
Bilgisizlikten bize hükmediyor Kabala!

Seni de düşmanından öğrensinler isten mi?
Varsın olsun düşmanım doğruyu söyler den mi?
Dinini düşmanından neden öğreniyorsun?
Cavır oryantalistler acep senin deden mi?

İslam deyiver hele, herkes bir ağız eğer,
Ne kadar da müctehit varmış dünyada meğer! ?

İslam'ı her yönüyle kendimiz tadamadık,
Bu yüzden başkasına bir şey anlatamadık.