Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Han iki kapılıydı, ikisi de açıktı,
Hanı yağma ettiler, yolcular baştan çıktı!
Akıllılar azınlık, çoğu deliydi ama,
Akıllı dedikleri daha fazla kaçıktı! ..

Belki de şu aldığın en son aldığın nefes,
Belki de çıkmayacak ağzından başka bir ses...
Gel dostum akıllı, ol inadı bırak artık,
Teslim ol, kaybın olmaz, Allah de duysun herkes!

Hakka savaş açıyor, şuna bakın, ya şuna,
Ahmaklık yarışında birinci oluşuna! ..

Ahmak olan dostunu düşmanından öğrenir,
Daha da ahmak olan düşmanını beğenir.

Bir lokma bile olsa haram ise yeme hiç,
Bir kelam bile olsa yalan ise deme hiç.

Bir tek görüntü ile insan olmak olaydı,
Her yerde insan bulmak ne kadar da kolaydı!

Bir sala duyunca bir defter dürüldü derim,
Ufuklara bakarak dalar dalar giderim...

Bir tane derdim olsa oh ne güzel olurdu,
Kocakarılar bile çoktan derman bulurdu.

Bir insan dudağına neden boya sürer ki?
Veyahut da burnunu kulağını deler ki?
Atlet ile dolaşır, baldır, bacak gösterir,
Apartman topuk giyip yürürken sendeler ki! ?

Bir intihara doğru yürüyor insanoğlu,
Bilmiyor onu süren oraya Şeytanoğlu.