Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Bilen ve bildiğini bilmeyeni dürt, eğit,
Bilmeyene bir şeyler anlat ve öğret, eğit
Bilmeyen ve bilmediğini bilmeyendense
İşte o bir aptaldır, yanında durma var, git!

Sabah namazına koşa koşa gidenlerin
Torunları bu günler çöpe ayet atıyor...
Bizi kimler getirdi? Niçin, nasıl bu hale?
Dedesinin levhası neresine batıyor?

Herşey sisli pusluyken elimden tuttu dayım,
Onun tebliği ile şükür çoookk huzurdayım...

Elli sene gezindim yıkık, dökük ve şaşkın,
Pösteki sayanların arasında ben, şaşkın...

Ölümdür dünyadaki büyük, en büyük adil,
Seni, beni, herkesi bekliyor bak Şıhadil...

Bütün işleri bana yüklüyorlar deme hiç,
Hatta övün onunla, demek ki sen iyisin.
Mırın kırın etmeden yapıyorsan onları
Demek ki haklılarmış, hakikaten iyisin...

Ey insan, uyanmazsan, çok çok karanlık ati,
Haberin var mı ne yapıyor illuminati?

Gözü kör yolu bulur ele baston alır da,
Aklı körün işi zor, nasıl yolu bulur da?

En önemli olan şey görülmeyeni görmek,
Olanı görmeye ne var onu görür köpek! ..

Adamlar gideceğiz diye göğe, fezaya,
Doymadılar yüzyıldır yeryüzünde ezaya...