Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Vaden gelmişse eğer senin de zevaline,
Meçhul dediğin yere gidince vah haline!

Göklere baktım kaldım geçende bir gecede,
Dilim takıldı kaldı tüm gece tek hecede...

Köşe başında boya yapıyordu bir çocuk,
Gösterdim, aha dedim, adam olacak çocuk.

Fesat felsefelerle hep çalkalandı dünya,
Oynanan oyunları bilmedi, kandı dünya.

La Mecnun avaz avaz etme şu vaveylayı,
Ne sızlanıp durursun? Git ara bul Leyla'yı!
Verdiler, hadi al gel, vermediler ses etme,
Kendine de bize de zehir etme dünyayı!

Filiz olarak bakır tamamen tüketilmiş,
Endüstri duracakmış, hurdacıda kalmasa.
Yüz senede dünyayı ne hale getirdiler?
Ah keşke, ne olur, ah, bir de demir kalmasa! ..

EYVAHA YÖNELDİLER
Karından guruldayıp attılar palavrayı,
Onlar da inandılar, izaha yöneldiler.

Sen yaptıydın, ben yaptım, itiş kakış, vur, pat çat,
Koca koca adamlar nizaha yöneldilar!

Senin torun hangisi? Şu mu, bu mu? Seç dede,
Kim Rus, kim Türk farkı mı kaldı yoksa secdede?

Herkes ölmeyi bilir dünyanın feci işi,
Facia unutması dünyada neci işi.

Gafil olma ey gönlüm, bilmez misin ölüm hak?
Giden nereye gider? Kabristanlara bir bak!
Hiç tefekkür ettin mi? Yolun sonu neresi?
Nasıl bir duygu düşün bir uykudan uyanmak?