Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

O'nu gösteriyorken, dağ, taş, bütün kainat,
Delilik değil midir, insandaki bu inat?

Otuz iki bekçili hapishane olsa da,
Yine de zaptetmek zor, çıkar birşeyler söyler! ..

Ben de dava için su taşıdım güğüm güğüm,
Değdi mi bilmiyorum kurbağa ürküttüğüm?

Malayani, hay huyla, boşa geçermiş ömür,
Bitmeyecek sanırdım meğer bitermiş ömür.

İnsanın burnu kalkmış bıyığı kesmez balta,
Giderek alçalıyor hayvanlardan da alta! ..

Bir zaman ecdadıma olmuş ebedi beşik,
Bu vatan yine zorda bizi bekliyor keşik...

İşler öyle bir hale gelecek ki ilerde,
Bir gün gerçekleşecek özgürlüklerin sonu!
Eşşekleştiği yetmez gibi yalvaracaklar;
Bizi doyurun diye yere serecek donu! ..

Gericilik diyor da dinime birileri,
Biz geriden gelelim, sen ateşe, ileri! ..

Biz hikmeti boş verdik, bilgiyi arar olduk,
Atomu parçaladık, söyle mutlu mu olduk?
Facialardan başka ne geçti elimize?
İnsanlığı kaybetmekten bir başka ne bulduk?

Açlar varsın aç kalsın, biz tokları besleriz!
Milyonlar aç yatsa da biz fokları besleriz! ..