Kayıp Yurt Şiiri - Mesut Çiftci 2

Kırlaşmış saçlarım, kocaman ellerimle,
Gökyüzüne uzanan, tertemiz hayallerimle,
Bende varım,
Bende yaşadım
Ve bende kanadım,
Ve bende aldandım,
Bu görünmez bedenle.

Bilmiyorum ki hangi nedenle,
Emeklerim hiç edildi,
Varlığım görmezden gelindi,
Nazlı sabah seherlerinde buğulanan
Ve dokunmaya kıyamadığım goncalarım,
Vahşi ayaklar altında çiğnendi.

Herkes kadar bende
Hak etmedim alnıma yazılanları,
Hak edeni de tanımadım ömrümce,
Ve işin aslına gelince,
Doğduğu evde parçalanmışsa ruhun,
On sekiz bin alem toplansa bulunamaz yurdun.