Kayıp Bir Şiirin İlhamı Şiiri - Alper Tu ...

şiir yazıyorum ve sonra hayret!
tekrar tekrar... şiir ve masumiyet.
arabesk, yaşanmamış yaşanmamışlıkların.
liseli bir ergenin kaleminden telaşları...
şiirler; bir Müslüm Gürses şarkısı olmayacak.

on yedi yaşında;
haylazlıklarıma karışmış şiirler var
bende hayret ediyorum.
bir şiir yazmak ve şiiri sevmek.
ceketimin iç cebinde taşıdım, herkesten sakındım.
o yıllarda şiir denen bir suçu, ben böyle işledim.

mümkün değil!
öznesi olmayan şairliğimi nasıl unuturum.
zevzek bir geometri öğretmenine yakalandım.
''suçüstü yakalandım sanki... Bölüşürken kalbimi''
bu sözü de başkasından çaldım.
hırsızlık da yapmak istiyorum.
o yılların şairsel hapishanesini hak etmek için.
İyi halden şiir yazmama cezası...
ve pişman değilim! İnfazımı yakmak istiyorum.

ben o cezamı aftan yararlanmadan bitirdim.
bu günlerde ise tekrar yazıyorum.
oysaki o şiiri ben elektrikler kesilince yazdım
karanlık bir şiir; o gece evdeki ilhamın lambası.
ve sabahında; Pisagor teoremi ve dik açıortaylar
kenarortaylı tebeşirler ve üç dört beş üçgeni...
ihtilal yaptılar ve de aptal gülüşlü bir geometri öğretmeni!

şiir, sınıfta yankılanırken,
yazmamanın gereklerini aklıma kazımak.
ne kimseye aşık, ne aşk acısı...
hayalperest bir gencin imgelerle dolu dünyası.
ve yere bakan yürek yakan olmanın garip imaları
o sınıfı güldürmek benim, ilk defa zoruma gitti
olmayan bir acıya da gülebilirmiş insanlar...
acaba kime aşıktım ve o şiiri kime yazdım,
ben o şiiri neden ceketimin iç cebimde sakladım?

ben on yedi yaşımdan geleceğime bir şiir yazdım.
o şiire bu gün dönüştüm, şairane hallerimle
artık zihnimin odalarında geziniyorum,
her kapı eşiğinden içeri seni serpiştirerek.
adının baş harflerinden yazılmış.
o şiiri arıyorum
ve sevginin imgeleriyle doldurdum beynimi

sen benim; kimsenin benden beklemediği,
cebinde sigara ve kibrit taşıyor sanılarak...
suç üstü yakalanmak istenirken;
ceketimin iç cebinden çıkan imgelerimsin.
geçmişimin bile ima ettiği
bütün izlerin ve yolların sana çıktığı tek gerçeksin.

o şiirin gizli izleri karşıma çıktı bu gün,
korkusuz ve eli sopalı bir deli gibi...
neşeli bir kovalamacadan bana seslendi
hatırlamamı, imgelerini ve elektriksiz ilhamlarını
deliliği gerçek adresine ulaştırmam gerektiğini söyledi.

şiirin ete kemiğe bürünmüş o deli halleri
beni unutma dedi ardından öylece gülümsedi