Kaybolur Şiiri - Murat Acer

Zamanın çarkında eriyen gönlüm
Gözümün önünde savrulan ömrüm
Sonsuzluk uykusu derin bir uçurum
Nefesler tükenir sesler kaybolur

​Gölgeye sığınan hakikat hani
Topraktan var olan toprakta fani
Sırrını çözemez beşerin zihni
Kafesler kırılır ruhlar kaybolur

​Gecenin bağrında binlerce dert var
Yıldızlar dökülür üşür o diyar
Aynada gördüğün yabancı bir yar
Çehreler değişir yaşlar kaybolur

​Bir nehir akar ki ummana doğru
Götürür içinden sırlara doğru
Kapanır tarihin o şanlı yolu
Zirveler düzleşir dağlar kaybolur

​Ne mazi baki kalır nede bu zaman
Rüzgarda savrulan koca bir harman
Yazgıyı tersine döndürmez ferman
Sultanlar yıkılır tahtlar kaybolur

​Aşk dediğin kor bir ateş yanar sinede
kül etmez göğsünü tüter yinede
Menzile varılmaz bilsen bin senede
Yollar düğümlenir izler kaybolur

​Sükutun diliyle konuşur murat garibi
Yazmaya yetmiyor kağıt ve kalemi
Her varlık içinde gizli bir elemi
Bulur sözlerinde sitem kaybolur