Gönül tahtım yıkıldı viraneye döndü bağım
Gençliğimin baharında dumanla kaplı dağım
Soldu ömrün gülleri eridi gençlik çağım
Benimde kaderim kara yazılmış böyle
Feryadım göğe yükselir duyan olmaz sesimi
Karanlık geceler boğar her an canı bedeni
Kırmak mümkün olmadı bu talih çemberini
Benimde kaderim kara yazılmış böyle
Doğduğum günden beri gülmedi hiç bu yüzüm
Gündüzüm gece oldu yok aydınlık bir günüm
Yüreğimde biriken bitmez tükenmez hüzün
Benimde kaderim kara yazılmış böyle
Talihim bir zalim gibi vurdu her gün derinden
Umutlarım söküldü çıkarıldı tenimden
Koptu fırtınalar ömrün serin yelinden
Benimde kaderim kara yazılmış böyle
Gözümden akan yaşlar döndü sanki ırmağa
Sığmadı feryatlarım ne düze ne dağlara
Bal yerine zehir kattılar yediğim tatlı aşa
Benimde kaderim Kara yazılmış böyle
Hangi kapıyı çalsam yüzüme kapandı hep
Bu amansız dertlere acep neydiki sebep
Yoruldum yürümekten tükendi bitti emek
Benimde kaderim kara yazılmış böyle
Yollarım diken dolu yalın ayak yürüdüm
Acıların içinde günden güne çürüdüm
Bir ömür boyu yalnız hasretlik kürüdüm
Benimde kaderim kara yazılmış böyle
Baharı beklerken ömrüme kışlar geldi
En yakın dostlarımdan zalimce taşlar geldi
Gözlerimin pınarına dinmeyen yaşlar geldi
Benimde kaderim kara yazılmış böyle
Felek ağını örmüş kaçacak yerim mi var
Şu koca yeryüzünde sığınacak evim mi var
Yüreğimi ısıtan vefalı bir yarim mi var
Benimde kaderim kara yazılmış böyle
Bir yaprak gibi düştüm rüzgarın önüne ben
Çoktan razı olmuştum hayatın yüküne ben
Nasıl yanmayayım ömrün geçen gününe ben
Benimde kaderim kara yazılmış böyle
Kimse bilmez içimde ne fırtınalar kopar
Yıkık dökük bu gönlüm her gün acıyla kalkar
Azrail sanki gelmiş ruhumu benden çalar
Benimde kaderim kara yazılmış böyle
Umut bir kuş misali uçtu gitti elimden
Anlayan kalmadı hiç bu biçare dilinden
Ne feryatlar yükselir yüreğin bam telinden
Benimde kaderim kara yazılmış böyle
Her kime güvendiysem vurdu gitti sırtımdan
Kalmadı bu dünyada sığınacak bir liman
Yorulmuş bedenime vermedi felek aman
Benimde kaderim kara yazılmış böyle
Gurbet ellerde kaldım garip ve de kimsesiz
Yürüyorum bir yolda sessiz ve de nefessiz
Bıraktı her acı dert beni böyle çaresiz
Benimde kaderim kara yazılmış böyle
Yazım kışa çevrildi güneşim hiç doğmuyor
İçimdeki yangını hiçbir yağmur şöndürmüyor
Bu koca dünya bile benim içime sığmıyor
Benimde kaderim kara yazılmış böyle
Artık yolun sonudur göründü kara toprak
Dalından kopup giden sararmış kuru yaprak
Son nefeste bile kendime sığınarak
Benimde kaderim kara yazılmış böyle
Kayıt Tarihi : 21.05.2026 12:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!