Yine bekleneni vermedi umut şehrinde gün
Görüyorsun ya saatlerde
Bir şey yapamamanın acı çırpınışında
Yaşlanmanın adı mı zaman denen bezirgan
ŞİİR YAZIP KİTAP ÇIKARDIM
Bazen ümit ederek yüreğimi dağladım
Mektuplarını okudukça her gün ağladım
Şiirler yazdım adına kitaplar çıkardım
Yinede sana sevgimi anlatamadım ya
“ DURUYORSUN YABAN GIBI EL GIBI…”
Beklemezdim bu tavrını halini
Duruyorsun yaban gibi el gibi
GEÇMİŞİN HESABINI BANA ÖDETTİN YA
Yanmış yıkılmış yürekle feryad ederken
Söylesene artık seni nasıl severim
Veda bile etmeden çekip giderken
Korkarım hesabı yine ben öderim
GENÇLİĞİ HATIRALARDA SAKLARKEN YILLAR
Gençliği hatıralarda saklarken yıllar
Hasretini mektupla yok ederdi yollar
Uykuları umuda çevirirken günler
Geçmişi unutmak mümkün mü be güzelim
GÖK KUBBE ÇÖKER DE DEPREM OLUR YA
Gözlerim yollarda bakılı kalır
Gelecek diye bekler umutlanır
Dakka geçer saatlere eklenir
Meger giden geri dönmezmis yarim
GÖNÜL KAPISINI KIRDIN BE ZALİM
Hatıran düşerde aklıma bazı
Içimi kaplar bilinmez bir sızı
Unutturdun bana baharı yazı
Gönül kapısını kırdın kıralı
HERKES KENDİ KADERİNİN RESMİNİ ÇİZER
Hani ayrılıktan korkarım derdinya bazı bazı
Korktuğumuz başımızamı geldi ey göçmen kızı
Niye kırmızı ağacın arkasında gülmüyor biri
Hani niye yüreğimiz edilgen çatılı değil şimdi
KIRILAN KALPLERE HESAP SORULMAZ
Herkes bilsin sen bir göçmen kızısın
Şu gönlümün sitemisin nazısın
Hem kaderim hem anlımda yazısın
Gücendi bu gönül artık doğrulmaz
Kırılan kalplere hesap sorulmaz
“ acı ile içim dışım kanattın “
Kavuşmak beklerken günün birinde
Dönerim vaadiyle kandırdın yine
Sanki cehennemin ta en dibine
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!