Bak kardelenim kar çiçeğim
Sana iki resim göstereceğim
Bak her iki resimde de çocuklar
Sari siyah beyaz
Güzel,çirkin,kirli,temiz
Sevimli sevimsiz çocuklar
Acıların alın yazımdı
Yokluğun gönül sazım
Sitemine dünden razıydım ya
Çekilmiyor kaprisin nazın
Seni gönül sarayıma sultan
Bıraktığın hatıralarla dolsa da şu gözüm
Artık hazanı erken gelen bahara döndüm
Hala aklımdan çıkmazken adın ve yüzün
Seninde beni unuttuğuna şimdi daha inanır oldum
Hasretinde demlenen hicranı içti de gönlüm
AŞK DENEN YALAN
Görüyorsun ya güz gülü
Daha doymadan birbirimize
Her güzel şey gibi bunun da sonu geldi
Giyerdim beyazı ala çevirdim
Aşılmaz dağları yola çevirdim
Yutulmaz acıydı bala çevirdim
Zehir etti dünyamı bir zalim benim
İnsanlar nankör sahtekar yalancı
Kim demiş geri alınmaz zaman
Ya da yaşananlar mazide kalır diye
Hiçte öyle değilmiş meğer
Ne mekan mahrem
Ne de bilinmeyen zaman kalırmış
İnsan sevmeye, aşık olmaya görsün
Niye acınla acınır,
Sevincinle sevinir de mutlu olur bu gönül
Peki kimsin..öyleyse
Nesin neyimsin
Yar değil yaren değilsin
Ana bacı kardeş hiç değilsin
Sivas tı Zara’ ydı öğretmenlikti denince
Yorgun belleğimin derinliklerinde
Bir seni hatırlarım Gülcan bacı
Hatırlarımda yaşayamamak ne acı
Bir seni hatırlarım Gülcan bacı
Bugün nasıl tamamlanır
Bu hasret ve hüzün bulutları nasıl dağılır
Yarınlar nasıl geçer bilmiyorum
Bildiğim tek şey
Ne zamanı durdurmak mümkün
Şairin dediği gibi;
hasret cayır cayır yüreğimi yakarken,
bedenimde buzdan bir el yürüyor..
Ve biliyor musun ki bugünün dünden
Yarınların bugünden hiç mi hiç farkı olmayacak
Ve üstelik herkeste bir parça da olsa sen olacaksın
Yani değişen gidişindeki yokluğun
Ve özlemlerin koyulaşması olacak sadece...
Birde benim varlığıyla mutlu olduğum
Kurtulmak istemediğim sana ait alışkanlıklarım
Ne değişti ne değişecek
Yada ne kadar değişecek onu da bilmiyorum doğrusu
Elbette her şeyde olduğu gibi bunu da zaman gösterecek
Tıpkı baharın yerini kış
Hazanın yerini yaz alacağı gibi
Ama gerçek olan bir şey var ki
Değişim olacak göçmen kızı
Olacak elbette be küçüğüm..
Rakının şişede durduğu gibi durmuyor ki hayat baksana
Zaman içinde kavak yelleri eserken başta
Çoğu zamanda mağlup oluyor insan aşk denen savaşta
Yani hep tozpembe açmıyor gönül bahçesinde sevda
Hayali cihan değen düşüncelerle,düşlere dalmalar bile
Gün geliyor zamanın tutsaklığına mağlup oluyor
Ve demem o ki göçmen kızı;
Hasret, özlem, vuslat gibi,değerler sararken içimizi
Sevginin de son kullanma tarihi olacak ta
Gün gelecek tanıyamayacak, belik de unutacağız birbirimizi
KAŞİF KANİ ERTÜRK




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!