Ağustosta, kalbim üşür.
Kardan kelebek gibiyim.
Korkuyorum, ya yağmur yağarsa?
Kelebek ömrü kadar düşlerim.
Bir günde soldu renklerim,
Kalbim, şehir mezarlığı.
Gözlerimde uçuşan senler,
Ciğerlerimde derin bir acı.
Tam yakaladım dedim,
Hapsettim gönlümün içine.
Kanadını çırptı, gitti.
Tırtıl kelebek oldu, anne.
Siyah kelebekler geldi,
Sen de gelirsin, günün birinde.
Ölüm çiçekleri karşılar seni,
Mavi kelebekler uçuşurken üstümde.
Kendi beyazında boğulan bir kış masalıyım şimdi.
Artık ne güneş ısıtır beni, ne de bu mevsim;
Gelme artık, çünkü bende seni sevecek bir "ben" kalmadı;
Sadece gömülmeyi bekleyen, yorgun bir kanat sesiyim.
Şiirden geriye kalan satırlar:
•Bazı aşklar kardan kelebeğe benzer; dokunduğun an erir.
•Hayat uzun sanılır; oysa kelebek ömrü kadar düş taşır insan.
•Kaybetme korkusu, aşkın en erken gelen yas’ıdır.
16 Ağustos 2019 / Cuma / Ankara
Halil KumcuKayıt Tarihi : 14.02.2025 15:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
"Özlem, kalbin en sessiz çığlığıdır; bir kelebek gibi uçar, ama varlığı kadar kırılgandır."
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!