Diz çöküp oturdum yeni bir hayatın avlusuna.
Ömrümün karalanmış tüm sayfalarını temize çektim.
Her sayfa kendinden sonraki sayfayı tanıklığa çağırdı.
Aşklarım ve yalnızlıklarım utangaç bir çocuk gibi susuyordu.
Anılarım volta atıyordu belleğimin ara sokaklarında..
Çocukluğum kapadokya vadilerinde serçe kovalıyor, gençliğim ülkemin duvarlarına çhe’nin resmini çiziyor ve yoksul ankara varoşlarında devrim tartışmaları yapıyordu.
Üşüyen bir çocuk gibi gözlerimde anılar
Sen sustukça tükeniyor umutlar
Aşkına teslim olsam da farketmez
Yağmaz oldu artık o eski yağmurlar
Bu aşkın adını koymalısın
Düşlerime kelepçe vurdular
Bana ayrılığın rengini sordular
Susmasın gözlerinde hasretim
Gülüşün şimdi bende bir firar
Islanır gözlerimde hüznün
Içimde bir sevda ırmağı akıp gider
Sen düştükçe aklıma
Dünya tersine döner
Sevmeye görsün insan bir kere
Her akşam yeni bir aşka hüküm giyer
Kenti yalnızlıklar basardı sen gidince
Tetikler dururdu anılar bir hüznü içimde
Ve öyle uçurumlar açardı ki yokluğun
Sokulurdu hasretin koylarıma sessizce.
Ben bir ayışığıyım
Aksaçlı bulutlara değer başım
Gecenin saçlarını tarar,
Gelen günleri karşılarım
Ben bir kardelen çiçeğiyim
Senin için uslandırdım bu acıları
Senin için sustum, ağıtların içinde
Senin için damıttım duygularımı
Senin için büyüttüm yüreğimde..
Senin için mırıldandım türküleri
Senin için söz verdim mevsimlere
Beni parçalarıma ayırıp yellere savuran sensin
Sensin aklımın kıblesinde imparatorluklar kurup;
imparatorluklar batıran…
Sensin ey yasak aşklara yelken açan kalbim !
Ruhumun sahrasında her gece bir yıldız gibi parlayıp
Bir yıldız gibi ufuklarımda ansızın kaybolan.
1
Zamanın elleri ömrümün cebinde
Yetim bir çocuk gibi susuyor gece
Karşımda saçları ıslak bir kadın,
Oynayıp durdu günboyu gölgesiyle
Olta attım hayata
Sevda düştü payıma
Hazır ol ey kalbim!
Aşk dayanıyor kapıma
Aşka kafa tutulmuyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!